Kërko

Vatican News
Papa Françesku kremton meshën në Shën Martë Papa Françesku kremton meshën në Shën Martë 

Papa lutet për kë është në vështirësi ekonomike, për shkak të koronavirusit

Në meshën e kremtuar në Shtëpinë e Shën Martës, në Vatikan, Papa Françesku, duke pasur ndërmend krizën ekonomike shkaktuar nga pandemia e koronavirusit, u lut për familjet, që kanë probleme, pasi nuk kanë mundësi të punojnë. Në homeli, Ati i Shenjtë ftoi të intensifikohet lutja në këtë periudhë, me fe, këmbëngulje e guxim.

R.SH. - Vatikan

Në meshën e kremtuar në Shtëpinë e Shën Martës e transmetuar drejtpërdrejt në internet (video e plotë), Papa Françesku pati fjalë plot besim, duke filluar që nga antifona e hyrjes: “Unë shpresën e kam në Zotin, me gëzim do t’i brohoras mirësisë sate, sepse e shikove mjerimin tim”. Ati i Shenjtë u lut për të gjithë ata, që po vuajnë nga kriza ekonomike, shkaktuar prej pandemisë së koronavirusit, e cila ka bllokuar shumë veprimtari.

          “Të lutemi sot për njerëzit, të cilët, për shkak të pandemisë, po fillojnë t’i ndiejnë problemet ekonomike, sepse nuk mund të punojnë e kjo ndikon mbi familjen. Të lutemi për njerëzit, që kanë këtë problem”.

          Gjatë homelisë, duke komentuar Ungjillin e sotëm sipas Gjonit (Gjn 4,43-54), i cili flet për shërimin e djalit të nëpunësit të mbretit, Papa Françesku i ftoi gjithë besimtarët të luten me fe, këmbëngulje e guxim, sidomos në këtë periudhë. Ja teksti i plotë i homelisë së Atit të Shenjtë:

          Ky baba kërkon shëndetin për të birin (shih Gjn 4,43-54). Zoti i qorton pak të gjithë, por edhe atë: “Po nuk patë shenja e mrekulli, ju nuk besoni” (Gjn 4,48). Nëpunësi, në vend që të heshtëte e ta mbyllte gojën, vazhdon, duke i thënë: “Zotëri, eja para se të më vdesë fëmija” (v. 49). E Jezusi i përgjigjet: “Shko, djali yt është shëndosh”(v. 50).

          Janë tri, gjërat që duhen për lutjen e vërtetë. E para është feja: “Nëse nuk keni fe…”. E shpesh, lutja është vetëm me zë, me gojë, por nuk vjen nga besimi i zemrës; ose është besim i mekët… Le të mendojmë për një baba tjetër, atë të djalit të pushtuar nga demonët, kur Jezusi iu përgjigj: “Gjithçka është e mundur për atë, që beson”; ky baba i tha qartë: “Besoj, por ma shto fenë” (shih Mk 9,23-24). Besimi tek lutja… Të lutemi me fe, si kur e bëjmë këtë jashtë [një vendi kulti], ashtu edhe kur vijmë këtu e Zoti është i pranishëm: a kam fe apo është thjesht, zakon? Të kemi kujdes në lutje: të mos biem në zakonin e lutjes pa vetëdijen se Zoti është aty, se po flas me Zotin e se Ai është në gjendje të ma zgjidhë problemin. Kushti i parë për lutjen e vërtetë është feja.

          Kushti i dytë, të cilin na e mëson vetë Jezusi, është këmbëngulja. Disa luten, por hiri nuk mbërrin: nuk janë këmbëngulës, sepse, në fund të fundit, nuk kanë nevojë për atë hir, ose nuk kanë fe. E vetë Jezusi, në shëmbëlltyrë, na tregon për atë zotërinë, që shkon tek fqinji në mes të natës dhe i kërkon bukë: këmbëngulja e atij, që troket në derë (shih Lk 11,5-8). Ose për vejushën, që shkon tek gjykatësi i padrejtë: e ngul këmbë, e ngul këmbë prapë e prapë. Kjo është këmbëngulja (shih Lk 18,1-8). Feja e këmbëngulja ecin së bashku, pasi nëse ke fe, je i sigurt se Zoti do të ta japë çfarë i kërkon. E nëse Zoti të lë të presësh, trokit, trokit e trokit, deri sa Zoti të ta japë atë hir. Por këtë, Zoti nuk e bën që ti t’ia ndiesh mungesën, ose pse thotë “më mirë të presë”, jo! E bën për të mirën tonë, që t’i marrim gjërat seriozisht. Ta marrim seriozisht lutjen, jo si papagalli: bla, bla, bla e asgjë më shumë. Vetë Jezusi na qorton: “E kur të thoni uratë, mos e teproni me fjalë të kota porsi paganët: ata mendojnë se do t’u plotësohet urata nëse thonë shumë fjalë” (Mt 6,7). Jo! Nevojitet këmbëngulja. Duhet feja.

          E gjëja e tretë, që dëshiron Zoti në lutje është guximi. Ndokush mund të mendojë: u dashka guxim për t’u lutur e për të ndenjur para Zotit? Duhet! Guximi për të ndenjur aty e për të shkuar përpara, madje, edhe gati sikur – s’dua të them ndonjë herezi – po gati sikur ta kërcënonim Zotin. Guximi i Moisiut para Zotit, kur Hyji donte ta zhdukte popullin e ta bënte kryetar të një populli tjetër. I tha: “Jo. Unë, bashkë me popullin” (shih Dal 32,7-14). Guxim. Guximi i Abrahamit, kur negocion shpëtimin e Sodomës: “E po të ishin 30, e po të ishin 25, e po të ishin 20…”: aty shihet guximi (shih Zan 18,22-33). Ky virtyti i guximit duhet shumë. Jo vetëm për veprat apostolike, por edhe për lutjen.

          Së fundi, Papa e përfundoi kremtimin me adhurimin dhe me bekimin eukaristik, duke i ftuar të gjithë në Kungim shpirtëror. Ja lutja e Atit të Shenjtë:

          Në këmbët tua, o Jezusi im, bie në gjunjë e të ofroj pendimin e zemrës sime, që bëhet asgjë në praninë Tënde shenjte. Të adhuroj në Sakramentin e dashurisë Tënde, dëshiroj të të marr në banesën e varfër, që të ofron zemra ime. Në pritje të lumturisë së kungimit sakramentor, dua të jesh me mua në shpirt. Eja tek unë, o Jezusi im, që edhe unë të vij tek Ti. Dashuria Jote e përflaktë krejt qenien time, për jetë e për vdekje. Besoj në Ty, shpresoj në Ty, Të dua fort. Ashtu qoftë.

23 mars 2020, 11:39
Lexo gjithçka >