Kërko

Cookie Policy
The portal Vatican News uses technical or similar cookies to make navigation easier and guarantee the use of the services. Furthermore, technical and analysis cookies from third parties may be used. If you want to know more click here. By closing this banner you consent to the use of cookies.
I AGREE
Capriccio sinfonico
Programe Podcast

Me 28 gusht kalendari kujton shën Augustinin, ipeshkëv e doktor i Kishës

Jeta e vepra e Shën Augustinit na mësojnë se Zoti është përgjigja e vetme e shqetësimeve tona: "Vonë të kam dashur, o bukuri kaq e vjetër dhe kaq e re, vonë të kam dashur. Dhe ja ti ishe brenda meje dhe unë isha jashtë, dhe atje të kërkoja. Dhe unë, i shëmtuar, po tallesha me gjërat e bukura nga ti të krijuara. Ti ishe me mua dhe unë nuk isha me ty".

R.SH. - Vatikan

Më 28 gusht kalendari i Kishës përkujton Shën Augustinin, njeri i shqetë, në kërkim të së vërtetës, filozof e pastaj ipeshkëv i Iponës dhe doktor i Kishës. Jeta e vepra e tij na mësojnë se Zoti është përgjigja e vetme e shqetësimeve tona. Pra me 28 gusht kalendari kishtar përkujton shën Augustinin, ipeshkëv i Iponës e doktor i Kishës, autor i shkrimeve të shumta, është ndër Etërit e Kishës që më së miri ka shpjeguar parimet dhe dogmat e krishterimit.

Jashtëzakonisht të njohura janë ‘Rrëfimet’ e shën Augustinit, një autobiografi e veçantë në të cilën shenjti afrikan rrëfen përshkimin e mundimshëm e plot vuajtje drejt kthimit tek Zoti. Njerëzimi ka nevojë ta njohë e ta jetojë realitetin e Hyjit dashuri; takimi me Të është e vetmja përgjigje për shqetësimet e zemrës njerëzore”: ky është mësimi i madh që Shën Augustini i la trashëgim njerëzimit.

Mendimi i Shën Augustinit është urë ndërmjet kulturave, edhe sot tejet aktual për mbarë botën. “Lavdia më e madhe është ta mbytësh luftën me dialog, e jo njerëzit me shpatë, ta mbrosh paqen me paqe, e jo ta ruash me luftë.” Kështu shkruante mes tjerash Shën Augustini në Letrën e 229-të.

Trinomi agostinian janë e vërteta, dashuria dhe bukuria. Shën Augustini lindi në Afrikë, në Tagaste të Numidisë, sot Souk-Ahras në Algjeri, më 13 nëntor të vitit 354, në një familje çifligarësh. Nga e ëma, Monika mori edukatë të krishterë, por pasi lexoi Ciceronin, hyri në rrugën e filozofisë manikeiste. Më 387 shkoi në Milano, ku njohu Shën Ambrozin. Takimi me këtë ipeshkëv pati rëndësi vendimtare për kthesën e madhe: Augustini mori nga dora e Ambrozit sakramentin e Pagëzimit. U rikthye në Afrikë me dëshirën për të themeluar një bashkësi murgare.

Pas vdekjes së nënës, shkoi në Iponë, ku u shugurua meshtar e ipeshkëv. Veprat e tij teologjike, mistike, filozofike e polemike pasqyrojnë luftën e rreptë të Shën Augustinit kundër herezive, me të cilat u ndesh deri sa vdiq, më 28 gusht të vitit 430, në moshën 76 vjeçare.

Veprat, ndërmjet të cilave kujtojmë “Rrëfimet”, "Qyteti i Zotit" e “De vita christiana”, jo vetëm që i dhanë titullin Doktor i Kishës, por mbeten edhe sot e kësaj dite thellësisht aktuale. I mësoi njeriut se për të gjetur vetveten, duhet të takohet me Zotin-Dashuri!.

Shën Augustini është një model ideal për lidhjen ndërmjet fesë e arsyes, që na lë të kuptojmë se kush nuk dëshiron t’i afrohet Hyjit, është kundër vetvetes. Ai kërkonte një fe, që të ishte shprehje e arsyes së tij; e etja e thellë për të vërtetën, e largoi, ende të parritur, nga feja katolike, në të cilën e kishte edukuar e ëma, por njëkohësisht e bëri të mos kënaqej me ato filozofi, të cilat nuk e çonin tek vetë e vërteta e ia shpjegonin zotin si hamendje të fundme kozmologjike e jo si Zot që jep (dhuron) jetë. Ky kërkim e çoi Shën Augustinin, Ipeshkvin e Iponës, në sintezën ndërmjet fesë e arsyes.

Këto dy përmasa, fe e arsye, nuk duhet të ndahen nga njëra-tjetra e aq më pak, t’i kundërvihen njëra-tjetrës, por duhet të shkojnë krah për krah. Siç shkroi pak kohë pas kthesës së tij, vetë Shën Agostini në veprën ‘Contra Academicos”, fe e arsye janë dy forca që na çojnë tek njohja e Hyjit.
Beso për të kuptuar” e “kupto për të besuar”: janë dy formulat augustiniane, që përmbledhin pik-arritjen e Shën Augustinit, Atit të Kishës. “Besimi të hap udhën për të hyrë në portat e së vërtetës… por edhe për ta kuptuar e për ta shikuar të vërtetën, dmth për të gjetur kështu Zotin e për të besuar”.

Harmonia ndërmjet fesë e arsyes, sipas mësimit të Shën Augustinit, na bind sidomos se Hyji nuk është larg, përkundrazi, është fare pranë çdo njeriu; është sa pranë zemrës, aq edhe pranë arsyes së tij. Prania e Hyjit tek njeriu, e thellë e njëkohësisht misterioze, mund të njihet e të zbulohet vetëm në thellësinë e shpirtit. “Mos dil jashtë vetvetes – pohon Augustini – por ktheju tek vetvetja; në thellësitë e vetvetes banon e vërteta; e në se mendon se natyra jote është e ndryshueshme, dil përmbi vetveten… syno të arrish atje ku ndizet drita e arsyes. Pikërisht ashtu si thekson ai vetë… në krye të ‘Confessiones’ (Rrëfimet), autobiografia e tij shpirtërore: ‘Na bëre për vete e zemra jonë mund të gjejë paqe vetëm kur të pushojë në Ty’. Atëherë mund të themi se largimi nga Hyji është largim nga vetvetja”.

Në reflektimet e mëdha të Shën Augustinit për jetën, posaçërisht në shkrimet e Ipeshkvit të Iponës për njeriun, mësojmë se: “Njeriu është një enigmë e madhe, është një greminë e thellë, enigmë e greminë që vetëm Krishti mund ta ndriçojë e ta shpëtojë. Ka rëndësi ta dijë se kur është larg Hyjit, është edhe larg vetvetes, është kundër vetvetes e mund ta gjejë përsëri vetveten vetëm duke u takuar me Hyjin. Kështu arrin edhe tek vetvetja, tek uni i tij i vërtetë, tek identiteti i tij”.

“Njeriu është qenie shoqërore për natyrë, por antishoqërore për ves” - lexojmë në veprën e Shën Augustinit ‘Qyteti i Hyjit’. E këtë e vërejmë edhe sot, e Shën Augustini vë në dukje se Krishti është Ai që e shpëton njeriun, Ai, i vetmi që mund të ndërmjetësojë për njerëzimin pranë Hyjit. Pastaj duke folur për konceptin e Kishës në vizionin augustinian,  ipeshkvi i Iponës e quan Krishtin krye e ne, gjymtyrë të Tij: një Korp i vetëm, pra, ‘Populli i Hyjit dhe shtëpia e Hyjit’. Në përfundim, me pak fjalë, mund të themi se Shën Augustini i mëson njeriut se për të gjetur vetveten, duhet të takohet me Zotin-Dashuri!

"Vonë të kam dashur, o bukuri kaq e vjetër dhe kaq e re, vonë të kam dashur. Dhe ja ti ishe brenda meje dhe unë isha jashtë, dhe atje të kërkoja. Dhe unë, i shëmtuar, po tallesha me gjërat e bukura nga ty të krijuara. Ti ishe me mua dhe unë nuk isha me ty".

28 gusht 2024, 11:04
Prev
April 2025
SuMoTuWeThFrSa
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930   
Next
May 2025
SuMoTuWeThFrSa
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031