Որոնել

Vatican News
«Յիսուսի գերեզմանը դատարկ էր»։ «Յիսուսի գերեզմանը դատարկ էր»։ 

«Յիսուսի գերեզմանը դատարկ էր»։Արհիապատիւ Գէորգ Եպիսկոպոս Ասատուրեանի Սուրբ Զատկուայ պատգամը։

Մեր սիրեցեալ հայրենիքը եւ Արցախն ալ ունեցան իրենց դժբախտ եւ ցաւալի օրերը: Արցախի պատերազմը աշխարհասփիւռ եւ ի հայրենիք, բոլոր հայորդիներու սրտերը խորապէս յուզեց: Հերոս նահատակներ, վիրաւորներ, խոր վէրք թողուցին բոլորիս սրտերու վրայ: Սակայն յարութեան յոյսով կրնանք վստահ ըլլալ, թէ Քրիստոս անգամ մը եւս արդարութիւնը պիտի վերականգնէ եւ հայորդիք իրենց բոլոր իրաւունքներուն պիտի տիրանան:

 Յարուցեալ Քրիստոսի Հետ Հանդիպում

Յիսուսի խաչելութիւնէն եւ թաղումէն ետք, աշակերտներուն վրայ տիրեց մահաշուք վախ մը: Իրենց վարդապետը, որու վրայ դրած էին իրենց փրկութեան յոյսը, այժմ մեռած էր: Այն վարդապետին հետ մեռած էին նաեւ Դաւիթի արքայութիւնը վերականգնելու եւ հռոմէական բռնատիրութենէն ազատագրուելու բոլոր յոյսերը: Նման Եգիպտոսի բռնատիրութեան լուծի տակ կքած իրենց նախահայրերուն, անգամ մը եւս իսրայէլացիք ազատարար մը կը խնդրէին Աստուծմէ: Մեսիայ մը, որ իրենց  երազները պիտի իրականացնէր:  Սակայն այն Մեսիան՝ Յիսուսը մեռած էր այժմ, եւ նոյն մահուան սուրը կը սպառնար իրենց՝ աշակերտներուն կեանքերն ալ: Այս վախը իրենց մղեց պահուելու եւ իրենք զիրենք տան մը մէջ բանտարկելու, ուր ապագայի անորոշութիւնը եւ մահուան սպառնալիքը խորապէս կը յուզէին իրենց անձերը:

Այս խորհուրդներով ծանրաբեռնուած էին, երբ յանկարծ լսեցին տան դրան զօրաւոր բախումը: Կրկնապատկուած վախով դուրը բացին եւ ահաւասիկ Մարիամ Մագդաղենացին իրենց կը բերեր չսպասուած լուրը՝ Յիսուսի գերեզմանը դատարկ էր: Պետրոս անմիջապէս վազեց դէպի գերեզման եւ իրէն հետեւեցաւ Յովհաննէս: Անոնք գտան գերեզմանը այնպէս ինչպէս Մարիամ պատմած էր՝ մուտքը փակող ժայռը գլորած եւ դատարկ:

Անոնք տուն վերադարձան ուր  առաւել շփոթ պատեց իրենց: Ի՞նչ պատահած էր: Արդեօ՞ք իսկապէս Յիսուս իր խոստումին համաձայն յարութիւն առած էր:

Սակայն այս բոլոր մտավախութիւնները փարատեցան, երբ յարուցեալ Յիսուս փառաւորեալ մարմնով յայտնուեցաւ աշակերտներուն: Զղջումի եւ ապաշխարութեան արցունքներուն միացան պաշտամունքը, զոր Ս. Թովմաս այլ հանդիպումի մը ընթացքին բառերու վերածելով յայտարարեց՝ Տէրս եւ Աստուածս:

Յարութեան Վկաներ

Պետրոս աշակերտներուն մէջ ամենայանդուգն էր: Երբ Յիսուս Իր չարչարանքներուն ու մահուան մասին կը մարգարէանար, ան՝ Պետրոս խոստացաւ պաշտպանել իր վարդապետը եւ թոյլ չտալ, որ  ձերբակալեն եւ  սպանեն զինք: Սակայն իրականութեան սարսափին դիմաց ուրացաւ եւ թողուց իր Տէրը:

Ամէն ինչ հիմնայատակ շրջուեցաւ, երբ Պետրոս յարուցեալ Քրիստոսի հետ կենդանի հանդիպում ունեցաւ: Այլեւս յանդուգնօրէն եւ ինքնավստահ կրնար հազարներու դիմաց կենալ եւ յայտարարել՝ Յիսուս սպասուած Մեսիան է:  Ան կրնար նաեւ հրէից կրօնական բարձրագոյն ժողովին ներկայութեան կենալ  առանց մահուան վախը ունենալու: Ի՞նչ պատահած էր: Յարուցեալ Փրկիչը տեսած էր: Յարուցեալ փրկիչի հետ  հանդիպումը Պետրոսի վրայէն թօթափեց ուրացողի նկարագիրը, եւ զինք դարձուց «Ժայռը»:

Յարութեան Զօրութիւնը

Պետրոս եւ բոլոր առաքեալները յարութեան զօրութիւնը զգեցած գացին եւ ծանօթ աշխարհը հիմնայատակ դարձուցին Քրիստոսի եւ Անոր արքայութեան համար: Գիտակցաբար մարտիրոսութիւնը յանձն առին, որպէսզի Քրիստոսի բերած փրկութեան աւետիսը աւետարանեն մարդկութեան:

Դժոխքի դռները քայքայուած էին եւ երկինքը կարելի էր բոլոր անոնց համար, որոնք ընդունեցին Քրիստոսի փրկագործական արարքը: Մահը կլանուեցաւ. յաղթանակը շահուեցաւ: «Ո՞ւր է մահ խայթոցդ, ո՞ւր է յաղթանակդ ով գերեզման» (Ա. Կորնթ. 15:56): Մահը, որ մարդկութիւնը իր ճանկերուն մէջ կը չարչարէր, Քրիստոսի մահուամբ եւ յարութեամբ խորտակուած էր:

Յարութիւն եւ Ներկան

Ներկայ աշխարհը աննախընթաց օրեր կ'ապրի: Քորոնայ ժահրը իր մահաշուք  բռնատիրութիւնը սփռած է ամենուրէք: Կը խլէ կեանքեր եւ մահուան սպառնալիքին տակ կ'անդամալուծէ մնացեալը: Տնտեսութիւններ կը  փլչին, հիւանդութիւններ կը շատանան եւ ահաւասիկ անգամ մը եւս մահը կու գայ գերելու մարդկութիւնը: Այս իրականութեան դիմաց, մարդկութիւնը անգամ մը եւս ազատութեան ելք կը փնտռէ: Պատասխանը կը մնայ առաքելական պատգամը՝ Քրիստոս Յարեաւ: Այս պատգամին կարիքը ունի ներկայիս աշխարհը առաւել անհրաժեշտութեամբ: Եւ մենք առաքելական իշխանութեամբ զայն կը յայտարարենք: Բոլոր անոնք, որոնք պատմութեան ընթացքին հանդիպեցան Յարութեան Քրիստոսի, փրկուեցան. Նոյն փրկութիւնը եկեղեցին այսօր կը հրամցնէ մահուան շուքի տակ ապրող աշխարհին: «Հաւատա եւ պիտի փրկուիս»:

Լիբանան, Հայաստան եւ Արցախ

Հայորդիք, իրենք ալ իրենց կարգին ներկայ աշխարհի տագնապներէն մաս եւ բաժին ունեցան: Քորոնայի ահազանգին վրայ, Լիբանանցիք կը տառապին նաեւ տնտեսական ծանր պայմաններէ: Հայութիւնը, նման բոլոր լիբանանցիներու, կը կրէ երկրին ապրած ծանր պայմաններու ծանրութիւնը: Քրիստոսի պատուէրին հետեւելով, թէ «Ճշմարիտ կ'ըսեմ ձեզի, Քանի որ այս ամէնը փոքրիկ եղբայրներէս մէկուն ըրիք՝ ինծի ըրիք»(Մտթ. 25:40), մենք ալ մեր ձեռքը երկարեցինք  ըլլալու համար կարիքաւոր մեր ժողովրդին կողքին ըլլալու եւ անոնց ցաւը ամոքելու համար:

Մեր սիրեցեալ հայրենիքը եւ Արցախն ալ ունեցան իրենց դժբախտ եւ ցաւալի օրերը: Արցախի պատերազմը աշխարհասփիւռ եւ ի հայրենիք, բոլոր հայորդիներու սրտերը խորապէս յուզեց: Հերոս նահատակներ, վիրաւորներ, խոր վէրք թողուցին բոլորիս սրտերու վրայ: Սակայն յարութեան յոյսով կրնանք վստահ ըլլալ, թէ Քրիստոս անգամ մը եւս արդարութիւնը պիտի վերականգնէ եւ հայորդիք իրենց բոլոր իրաւունքներուն պիտի տիրանան:

Ես ալ այս տարի դարձեալ ճանապարհ խաչի մէջ մտայ. հիւանդութիւնը զիս ալ այցելեց: Սակայն ես ալ իմ կարգին կ'աղօթեմ, որ յարութեան զօրութեամբ, շրջանցեմ այս հանգրուանը եւ դարձեալ ըլլամ իմ ժողովրդիս հետ եւ ծառայեմ իրենց ի փառս Աստուծոյ:

Խաղաղութիւն քեզի սիրեցեալ Հայաստան.

Խաղաղութիւն քեզի հաայրենի Արցախ:

Խաղաղութիւն քեզի տարապող Լիբանան:

Քրիստոս Յարեաւ ի Մեռելոց

03/04/2021, 07:24