Որոնել

Vatican News
«Էմիլի Արեգակ» կենտրոնի սաների Սուրբ Ծննդեան բեմադրութիւնը «Էմիլի Արեգակ» կենտրոնի սաների Սուրբ Ծննդեան բեմադրութիւնը 

«Էմիլի Արեգակ» կենտրոնի սաների Սուրբ Ծննդեան բեմադրութիւնը

«Աստծոյ օգնութեամբ մենք ամէ՛ն ինչ կարող ենք…»

Դեկտեմբերի 20-ին, Հայկական Կարիտասի «Էմիլի Արեգակ» բազմակի հաշմանդամութեամբ անձանց խնամքի կենտրոնում մենք նորովի ականատեսը եղանք վերոյիշեալ տողերի ճշմարտացիութեանը, երբ միասին բեմադրեցինք Սուրբ Ծնդյան տեսարանը՝ կենտրոնի տաղանդաւոր սաների մասնակցութեամբ: Տեսարանը արժանի էր մեր հոգնություններին, վազքին, աղօթքներին և երազանքներին. երեխաներն արեցին իրենց լաւագո՛յնը, ինչին և միասին ուզում էինք հասնել. նրանք յաղթահարեցին մեծ դժուարութիւններ՝ սովորելով երկար տեքստեր ընթերցել, անգիր անել, ապրել դրանց իմաստը, վերարտադրել՝ մեզ զգացմունքայնութեամբ, ամբողջ էութեամբ, ի սրտէ զգալով և ձգտելով փոխանցել այդ ամենը դահլիճում ներկաներից յուրաքանչյուրին:

Պատմողը՝ Շողիկը, նոյնիսկ մի քանի գործողութիւն էր կատարում՝ ընթերցում էր, վազում էր դերակատարների մօտ և պահում էր խօսափողը, երբեմն նաև շշուկով հուշում էր բառերը ընկերներին, որոնք հուզված էին իրենից աւելի, ապա վազում էր և երգչախմբին էր մօտեցնում խօսափողը, որպէսզի ամեն մի նոտա լինի հնչեղ, որովհետև ամեն մի նոտայի և բառի մէջ թաքնուած է ժամերի ջանադրութիւն և կեանք, հույսերի և երազանքների անզուգական պահեր:

Մարիամը՝ Դիաննան, ձեռքերի շարժումները իմաստալից կերպով զուգակցում էր խօսքին և ասում. «Իմ անձը կմեծարի՜ Տիրոջը…որովհետև Նա մեծամեծ գործեր արեց ինձ համար»: Իրօք, Աստծոյ մեծագործութիւն էր այս երեխաներին այսպիսին տեսնելը:

Հրեշտակները՝ Կատրինը, Նարեն, Թերեզան պարում էին անվասայլակներով, կամաւորականների օգնութեամբ, մեծ ցնծութեամբ թևածումների իւրօրինակ շարժումներով:

Գաբրիէլը՝ Էդուարդը, հրճուում էր աւետման յուզիչ պատասխանատվությամբ:

Մսուրի տեսարանը…Մարիամը մեծ քնքշանքով խանձարուրի մէջ էր փաթաթում Յիսուս Մանկանը և գրգանքով շոյում իր գրկում՝ Յովսէփի՝ Արթուրի հետ միասին:

Հովիւները՝ Դանին, Նարեկը, Ֆելիքսը փառք էին տալիս Տիրոջը՝ իւրօրինակ մօտեցումներով:

Մոգերը՝ Կարէնը, Արտյոմը, Վանիկը, Արմենը, երկար ճանապարհ անցան Արևելքի աստղի՝ Մարտինի առաջնորդութեամբ և «Թմբկահարի երգի» հնչիւնների ներքոյ, որ թմբուկով նուագում էր Միքայէլը:

Այս բոլոր անունները հաճելի է յիշելը, որովհետև նրանք գրուած են Յիսուս Մանկան Սրտում և, գրուած են վաղուց. տարիներ շարունակ Էմիլի Արեգակում Սուրբ Ծննդեան բեմադրութիւններ եղել են երաժշտաթերապևտ Գոհար Շախուլյանի և անձնակազմի ջանքերի շնորհիւ, իսկ այս տարի ջանացինք աւելի հարուստ սցենարով և գործողութիւններով բեմադրել:

Անշուշտ, երախտագիտութեանս առաջին բառերն ուղղուած էին երեխաներին, որ իրենց հաւատքով և յոյսով այնքա՜ն ջերմացրեց ին բոլորի սրտերը, ապա շնորհակալութիւն յայտնեցի տկն. Գոհարին՝ կազմակերպական աշխատանքում միշտ աջակցելու համար, կենտրոնի տնօրինութեանը՝ Տիգրանուհի Յակոբեանին և տկն. Թամարային՝ բեմադրութեան բոլոր հնարավորությունները ստեղծելու համար, կամաւորականներին, արտթերապիայի մասնագէտ Մարիամին, որ պատրաստեց քարայրի տեսարանը, ծնողներին, որ զօրակցում են իրենց զաւակներին իրենց ներկայութեամբ և մեծացնում նրանց դժուարին պայմաններում, ի վերջոյ, հիւրերին, յատկապէս, Շիրակի մարզպետ Տիգրան Պետրոսյանին, որ կենտրոնի սաների կողքին է եղել կենտրոնի հիմնադրման օրերից ի վեր՝ որպէս Կարիտասի նախկին աշխատակից, քաղաքապետարանի ներկայացուցիչներին:

Բեմադրութիւնն աւարտին հրեշտակներից մէկը՝ Կատրինը, շատ ազդեցիկ տոնայնությամբ ասաց հետևյալը.

«Աստուած շատ սիրում է բոլորիս և խնդրում է, որպէսզի մենք հասկանանք դա և մենք էլ սիրենք Իր Յիսուսին, սիրենք միմեանց և մեր կեանքը, որ Աստուած մեզ տուել է որպէս մի թանկարժէք նուէր: Աստծոյ օգնութեամբ մենք ամե՛ն ինչ կարող ենք…»

Տ. Յովսէփ Գալստեան

Հայկական Կարիտասի Հոգևոր խորհրդատու

21/12/2019, 13:10