Пошук

Vatican News
Папа падчас малітвы "Анёл Панскі" Папа падчас малітвы "Анёл Панскі" 

Папа: дзе ёсць лучнасць, еднасць і братэрства, там ёсць жыццё

Жыццё ёсць там, дзе ёсць лучнасць, еднасць, братэрства; яно мацнейшае за смерць, бо пабудавана на адносінах і вернасці, сказаў Папа перад малітвай “Анёл Панскі”, 10 лістапада 2019 г. у Ватыкане.

Прапануем вашай увазе поўны тэкст медытацыі Святога Айца:

“Сённяшні евангельскі ўрывак (пар. Лк 20,27-38) прапануе нам цудоўнае навучанне Езуса аб уваскрашэнні памерлых. Да Езуса звярнуліся некаторыя садукеі, якія не верылі ва ўваскрашэнне і правакавалі Яго падступным пытаннем: чыёй жонкай будзе жанчына пасля ўваскрашэння, калі ў яе пачаргова было сем мужоў, што былі братамі і памерлі адзін пасля аднаго? Езус не трапіў у пастку і адказаў, што ў тым свеце ўваскрэслыя “не будуць ні жаніцца, ні выходзіць замуж; і памерці ўжо не змогуць, бо яны роўныя анёлам і з’яўляюцца сынамі Божымі, будучы сынамі ўваскрашэння” (Лк 20,35-36). Так адказаў Езус.

Гэтым адказам Езус у першую чаргу запрашае сваіх суразмоўцаў – а таксама нас, – памятаць, што зямное вымярэнне, у якім жывём зараз – не адзінае, што існуе таксама іншае вымярэнне, больш непадуладнае смерці, у якім напоўніцу выявіцца тое, што з’яўляемся Божымі дзецьмі.

“Вялікі спакой і надзея напаўняюць нас, калі слухаем гэтыя простыя і ясныя словы Езуса аб жыцці пасля смерці; мы іх моцна патрабуем, асабліва ў наш час, вельмі багаты ведамі аб сусвеце, але бедны мудрасцю аб вечным жыцці.”

Гэтая шчырая ўпэўненасць Езуса ва ўваскрашэнні цалкам грунтуецца на вернасці Бога, які ёсць Богам жыцця. Насамрэч, за пытаннем садукеяў схавана яшчэ адно, больш глыбокае: не толькі пра тое, чыёй жонкай будзе жанчына, якая мела сем мужоў, але каму будзе належыць яе жыццё. Гаворка ідзе пра сумнеў, што турбуе чалавека ва ўсе часы, таксама і нас: пасля гэтага зямнога пілігрымавання, што будзе з нашым жыццём? Будзе прыналежаць пустцы, смерці?

Езус адказвае, што жыццё прыналежыць Богу, які нас любіць і настолькі моцна турбуецца пра нас, што нават звязаў сваё імя з нашым: ёсць “Богам Абгарама, і Богам Ісака, і Богам Якуба”. Бог жа не ёсць Богам мёртвых, але жывых, бо ўсе для Яго жывуць”. (Лк 20,37-38): жыццё ёсць там, дзе ёсць лучнасць, еднасць, братэрства; гэта жыццё мацнейшае за смерць, бо пабудавана на сапраўдных адносінах і повязі вернасці.

“Адваротным чынам, няма жыцця там, дзё ёсць імкненне прыналежаць толькі сабе і жыць як астравы: у такіх паводзінах пераважае смерць. Гэта эгаізм. Калі жыву для сябе, сею смерць ў маім сэрцы.”

Няхай Панна Марыя дапаможа нам штодзённа жыць у перспектыве таго, што мы сцвярджаем у заключнай частцы Сімвалу веру: “Чакаю ўваскрашэння памерлых і жыцця вечнага ў будучым свеце”.

Пасля марыйнай малітвы Францішак прывітаў сабраных на плошчы св. Пятра і ўдзяліў сваё благаслаўленне.

Навіна ў фармаце аўдыё
10 лістапада 2019, 13:47