Пошук

Vatican News
Папа падчас малітвы "Анёл Панскі" Папа падчас малітвы "Анёл Панскі"  (ANSA)

Папа: на Апошні суд забяром толькі тое, што падарылі іншым

Няхай усведамленне нашай часовасці на зямлі і нашых абмежаванняў нагадвае пра нашу адказнасць за сябе, бліжняга і ўвесь свет, пажадаў Папа перад “Анёл Панскі”, 18 лістапада 2018 г. у Ватыкане.

“У евангельскім урыўку гэтай нядзелі (пар. Мк 13,24-32) Пан хоча падрыхтаваць сваіх вучняў да будучых падзей, - заўважыў Пантыфік. - Гэта прамова не тычыцца ў першую чаргу канца свету, але хутчэй з’яўляецца запрашэннем, каб добра жылі сённяшнім днём і заўсёды былі гатовымі да таго моманту, калі будзем пакліканы даць справаздачу з нашага жыцця. Езус кажа: “У тыя дні пасля таго ўціску зацьміцца сонца, і месяц не дасць святла свайго” (Мк 13,24-25). Гэтыя словы схіляюць нас да думкі пра першую старонку Кнігі Быцця, дзе апісваецца стварэнне: сонца, луна, зоркі, якія з пачатку часоў ззялі ў сваім парадку і неслі святло, будучы знакам жыцця, тут апісаны ў стане свайго заняпаду, калі звяргаюцца ў цемру і хаос, што будзе знакам канца. Але святло, якое заззяе ў той апошні дзень, будзе ўнікальным і новым: гэта будзе святло Пана Езуса, Які прыйдзе ў славе, разам з усімі святымі.

“[Падчас гэтай сустрэчы мы нарэшце ўбачым Яго Аблічча ў поўным святле Тройцы; Аблічча, якое выпраменьвае любоў, перад якім прадстане ў поўнай праўдзе таксама кожны чалавек.]”

Гісторыя чалавецтва, як і асабістая гісторыя кожнага з нас, не можа быць разумета ў якасці простай паслядоўнасці слоў і фактаў, якія не маюць значэння. Таксама яе нельга інтэрпрытаваць у святле фаталістычнага бачання, нібыта ўсё ўжо прадвызначана лёсам, што не пакідае месца свабодзе, перашкаджаючы рабіць учынкі, якія будуць плёнам сапраўднага рашэння.

“[У Евангеллі на сённяшні дзень, Езус, аднак, кажа, што гісторыя народаў і асобных людзей, мае канец і мэту, якая павінна быць дасягнута: канчатковая сустрэча з Панам.]”

Мы не ведаем ні калі, ані як гэта адбудзецца; Пан падкрэсліў, што гэтага “ніхто не ведае: ні Анёлы ў небе, ні Сын” (Мк 13,32); што ўсё схавана ў невядомай таямніцы Айца. Мы ведаем, аднак, адзін фундаментальны прынцып, з якім павінны лічыцца: “Неба і зямля прамінуць – кажа Езус, – а словы Мае не прамінуць” (Мк 13,31). Вось сапраўдны ключавы пункт. У той дзень, кожны з нас павінен будзе зразумець, ці слова Божага Сына асвяціла наша асабістае жыццё, ці мы павярнуліся да яго спіной, аддаючы перавагу даверу да ўласных слоў.

“[Гэта хвіліна, будзе момантам, калі як ніколі павінны будзем канчаткова аддаць сябе любові Айца і даверыцца Яго міласэрнасці.]”

Ніхто не можа ўцячы ад гэтай хвіліны. Ніхто з нас не можа ўцячы ад гэтай хвіліны. Хітрасць, да якой часта прыбягаем, каб зрабіць больш пераканаўчым вобраз, што хочам прадставіць, больш не будзе патрэбна; аналагічна больш не зможам карыстацца ўладай грошай і эканамічных сродкаў, з дапамогай якіх саманадзейна разлічваем купіць усё і ўсіх.

“[Будзем мець з сабой толькі тое, што зрабілі ў гэтым жыцці, веручы ў Яго слова: усё і нічога акрамя таго, што перажылі ці занядбалі. Забяром з сабой толькі тое, што падарылі іншым.]”

Папросім аб заступніцтве Панны Марыі, каб усведамленне нашай часовасці на зямлі і нашых абмежаванняў, не зрынула нас у трывогу, але нагадвала пра нашу адказнасць за сябе,  бліжняга і ўвесь свет”.

Пасля марыйнай малітвы Францішак зазначыў, што з нагоды Сусветнага дня бедных, які адзначаецца ў Каталіцкім Касцёле, ён прыме ўдзел у абедзе разам з людзьмі, якія пакутуюць ад галечы. “Гэты Дзень, які ахоплівае ўсё больш і больш парафій, асацыяцый і касцёльных рухаў, павінен быць знакам надзеі і стымулам, каб станавіліся прыладамі міласэрнасці ў грамадстве”, - падкрэсліў Святы Айцец.

Рэпартаж з плошчы св. Пятра ў Ватыкане
Навіна ў фармаце аўдыё
18 лістапада 2018, 12:39