Որոնել

Vatican News
Ազդին Ամիմուրը ձախ կողմում եւ Ժորժ Սալինը՝ աջում Ազդին Ամիմուրը ձախ կողմում եւ Ժորժ Սալինը՝ աջում   Պատմութիւնը

Երկխօսութեան միջոցով ամէն բան հնարաւոր է :

Ժորժ Սալինը եւ Ազդին Ամիմուրը երկու ընտանիքների հայրեր են: 2015 թուականի նոյեմբերի 13-ին, Պաթաքլանի ահաբեկչական յարձակման երեկոյեան, նրանց երեխաները հանդիպում են զարհուրելի հանգամանքներում:

Ժան Շառլ Փուցոլու

Ժորժ Սալինը բժիշկ է, Ազդին Ամիմուրը՝ վաճառական: Երկուսի կեանքն էլ լի է իրադարձութիւններով: Ժորժը տարբեր երկրներում բժշկական գործունէութիւն է ծաւալում, ապա՝ ընտանիքի հետ միասին բնակութիւն հաստատում Փարիզում: Ազդինը արկածախնդիր կեանքով ապրող մարդ է: Նա եւս բնակութիւն է հաստատում Փարիզում՝ աշխարհով մէկ շրջելուց յետոյ: Ժորժը հաւատացեալ մարդ չէ: Նա ինքն իրեն բնորոշում է որպէս «քրիստոնէական արմատներով» աթէիստ (անաստուած): Ազդինը մահմետական է՝ կրօնի խիստ հետեւորդ, բայց ոչ աւելին, թէեւ շատ նուիրուած է Իսլամի դաւանած արժէքներին:

Այս երկու մարդկանց նման կերպ ներկայացնելով չէր կարելի ենթադրել, որ նրանք երբեւէ կարող էին հանդիպել միմեանց: Սակայն, 2015 թուականի նոյեմբերի 13-ի դէպքերի հետեւանքով կեանքը բոլորովին այլ ընթացք ստացաւ:

Լոլան՝ Ժորժի դուստրը, այդ երեկոյ Փարիզի հանրածանօթ հանդիսասրահներից մէկում՝ Պաթաքլանում է ‘Eagles of Death Metal’ ամերիկեան ռոք խումբի համերգի կազմակերպչական աշխատանքներին օգնելու համար: Լոլան 28 տարեկան է, աշխատում է երիտասարդների համար գրքերի հրատարակութեան բնագաւառում եւ, նոյնիսկ, հիմնել է իր սեփական ձեռնարկութիւնը: Նա երջանիկ է, իր ժամանակի մեծ մասն անցկացնում է աշխատավայրում, բայց առաջին իսկ հնարաւորութեան դէպքում՝ ճամբորդում է: Ճամբորդութիւնները ոչ միայն նրա ընտանիքի ԴՆԹ-ի անբաժանելի մասն են կազմում, այլեւ՝ յագուրդ տալիս գիտելիքի, իրականութիւնից փախուստի եւ բնութեան նկատմամբ ունեցած նրա ծարաւին: Լոլան այդ երեկոյ ողջ չը մնաց: Հրազէնի երկու գնդակից ստացած վիրաւորումից նա գետնին է տապալւում եւ այլեւս աչքերը չի բացում: 

Պաթաքլանի մուտքը
Պաթաքլանի մուտքը

Ազդինը կորցրել էր իր որդու հետքը: Վերջին տարիներին նրանց փոխյարաբերութիւնները լարուած էին: 2015 թուականի նոյեմբերի 13-ի երեկոյեան նա պատկերացում անգամ չունէր, թէ որտեղից կարող է գտնել Սամիին: Աւելի ուշ, Ազդինը եւ նրա կինը՝ Մունան պէտք է իմանային, որ իրենց որդին Պաթաքլանի ահաբեկչական հարձակման երեք մասնակիցներից մէկն էր:
2015 թուականի նոյեմբերի 13-ի երեկոյեան Փարիզը 33 դժոխային րոպէներ ապրեց: 7 ահաբեկիչներ Իսլամական Պետութիւն խմբաւորման անունից պատասխանատուութիւն ստանձնելով յարձակումներ են իրականացնում մայրաքաղաքի երեք տարբեր հատուածներում: Ժամը 21:20-ին մահապարտ ահաբեկիչներից մէկը՝ Stade de France-ի առջեւ, գործի է դնում պայթուցիկը: Ռումբի թնդիւնն ընդգրկեց շրջակայքը՝ հասնելով մինչեւ մարզադաշտ, որտեղ ընթանում էր Ֆրանսայի եւ Գերմանիայի ֆութպոլի հաւաքականների հանդիպումը: Ֆութպոլիստներից ոմանք անակնկալի են գալիս պայթիւնի աղմուկից, սակայն ֆութպոլային հանդիպումը շարունակւում է: Պայթիւնից վայրկեաններ անց Հանրապետութեան նախագահ Ֆրանսուա Օլլանդը լքում է մարզադաշտը: Նա տեղեակ է դէպքերի ընթացքին եւ միանում է արագ արձագանքման խումբին:
Քիչ անց՝ ժամը 21:25-ին, Փարիզի մէկ այլ թաղամասում, երեք ուրիշ ահաբեկիչներ պարպում են իրենց հրազէնի պարկուճները՝ տեւական կրակ բացելով Ֆօնթեն-օ-Ռոյ փողոցի բացօթեայ սրճարաններում գտնուող մարդկանց ուղղութեամբ: Ժամը 21:36-ին ահաբեկչական գործողութիւնների ալիքը հասնում է Շարոն փողոց եւ արիւնահեղութիւնը շարունակւում է: Անցորդները յայտնւում են ծուղակում: Աւելի ուշ, զինեալների երրորդ խումբն է գործի անցնում Պաթաքլանում, որտեղ 1500 մարդ համերգի էր մասնակցում: Երեք զինեալներ ներխուժում են ամփիթատրոն եւ կրակ բացում մարդկանց բազմութեան ուղղութեամբ: Աննկարագրելի տեսարան էր:
Միաժամանակ իրականացուած այս երեք ահաբեկչական գործողութիւնները 130 կեանք խլեցին, վիրաւորում ստացաւ 350 մարդ: Ահաբեկչութիւնը ցնցեց երկիրը եւ արմատապէս փոխեց Ժորժի եւ Ազդինի կեանքը: Այդ երեկոյ Սամին եւ միւս վեց ահաբեկիչները սպաննուեցին ոստիկանական ուժերի կողմից:
Սամին «պատրաստութիւն» էր անցել Սուրիայում եւ անդամագրուել ՏԱՀԵՇ-ին: Ազդինն անթաքոյց կերպով դատապարտում է ծայրահեղականութիւնը, ուստի, մեկնում է որդու մօտ՝ փորձելով նրան տուն վերադարձնել: Ապարդիւն: Այսօր նրան տանջում է մեղքի զգացումը. «Ես ի՞նչ արեցի, որպէսզի որդիս հրաժարուէր իր ընտրած ճանապարհից»: Այս եւ բազմաթիւ այլ հարցեր հետապնդում են նրան: Նա յաճախում է ժիհատականների ընտանիքների անդամների համար նախատեսուած քննարկման խմբակների: Ինչպէս եւ Ազդինը՝ այս ընտանիքները նոյնպէս ունեն զաւակներ, ովքեր Սուրիայում են: Թէեւ այս քննարկումներին մասնակցութիւնը օգնում է նրան, այնուամենայնիւ, ինչ-որ բան պակասում է, որպէսզի կարողանայ սգալ իր կորուստը:

Պաթաքլանի առջեւ մարդկանց յուզմունքի արտայայտումը ահաբեկչական յարձակումից օրեր անց
Պաթաքլանի առջեւ մարդկանց յուզմունքի արտայայտումը ահաբեկչական յարձակումից օրեր անց

Այս ահաբեկչական գործողութիւններից յետոյ Ժորժը հիմնում է զոհերի եւ ողջ մնացածների ընտանիքների միաւորում եւ, որոշ ժամանակով ստանձնում «13 տասնմէկ 15, Եղբայրութիւն եւ ճշմարտութիւն» անունը կրող միաւորման նախագահութիւնը: Ժորժի մասին խօսում են զանգուածային լրատուամիջոցները, ուստի, նրա անունը յայտնւում է տարբեր հարցազրոյցներում կամ դիրքորոշումներում, որ կարելի է գտնել, տեսնել կամ լսել մամուլի հրապարակումներում: Ժորժը սգում է իր վիշտը, եւ այն միաւորումը, որ նա հիմնեց, ինչպէս նաեւ, «Անպատմելի իրադարձութիւնները բոլոր մանրամասներով» վերտառութեամբ գիրքը, որ գրում է ահաբեկչական յարձակումից անմիջապէս յետոյ՝ կարծես դարմանող միջոց լինեն, որ օգնում են յաղթահարել անտանելի ցաւը: Նա չի ապաւինում աղօթքի զօրութեանը՝ հաւատ չունի: Նրա սրտում բոյն չեն դրել ատելութեան, ցասումի կամ վրէժխնդրութեան զգացումները, եւ, ինչպէս ինքն է ասում. «չի ընկալում բանականութեանը չենթարկուող այս դէպքերը»: 

Ազդինն աւելի հեռուն գնալու կարիքն ունի, որպէսզի կարողանայ յաղթահարել «սեփական» վիշտը: Թէեւ մասնակցում էր քննարկումների խմբակներին, սակայն, չէր գտնում իրեն յուզող հարցերի պատասխանները, այդ իսկ պատճառով՝ որոշում է, որ պէտք է հարցը դիտարկի հակառակ կողմից: Իսկ հակառակ կողմում զոհերի ընտանիքներն էին: Երրորդ անձի միջնորդութեամբ Ազդինը փորձում է հանդիպել Ժորժի հետ: 2017 թուական: Ահաբեկչական յարձակումներից անցել է մէկ տարուց փոքր-ինչ աւելի:
Ժորժը հեռախօսազանգ է ստանում եւ նրան հաղորդում են Ազդինի խնդրանքը, ինչը նրան անակնկալի է բերում, զարմացնում եւ փոքր-ինչ հունից հանում: Ժամանակ էր հարկաւոր որոշ հարցերի շուրջ մտորելու համար. «Ինչու՞ պէտք է Պաթաքլանի ահաբեկիչներից մէկի հայրը ցանկութիւն յայտնէր իրեն տեսնելու: Իսկ ինչ վերաբերում է իրեն՝ արդեօ՞ք պատրաստ է հանդիպելու մի մարդու, ում որդու ձեռքով է գուցէ սպաննուել իր դուստրը»:
Նա համաձայնում է այդ հանդիպմանը: Անկախ ամէն ինչից, Ժորժը համարում է, որ այդ մարդը, ով ցանկութիւն էր յայտնել իրեն տեսնելու՝ եւս զոհ է, հայր՝ ով կորցրել է որդուն: Ի վերջոյ, նա յանգեց այն եզրակացութեանը, որ ահաբեկիչ երիտասարդը՝ Սամին, նոյնպէս զոհ է: Սամին զոհն է այն խելագար գաղափարների, որ նա եւ միւս ծայրահեղականները տարածում են՝ ներշնչուած այն մարդկանցից, ովքեր օգտագործում են այս երիտասարդներին իրենց նպատակներն իրագործելու համար: Ի հարկէ, այն պահին, երբ Ժորժին փոխանցեցին Ազդինի խնդրանքը՝ նա իմանում է, որ վերջինս չի կիսում այն մարդկանց ծայրահեղական գաղափարախօսութիւնները, ովքեր կրօնն իրենց համար գործիք են դարձրել, ուստի, ընդունում է հանդիպման առաջարկը եւ, իր միաւորման անդամներից մէկի հետ գնում Փարիզի կենդրոնում գտնուող Բասթիլ թաղամասի սրճարան:

 

Պաթաքլանի զոհերի անուններով յուշատախտակ: Ձախ կողմում՝ նախավերջին տողի վրայ, նշուած է Ժորժի դստեր՝ Լոլայի անունը:
Պաթաքլանի զոհերի անուններով յուշատախտակ: Ձախ կողմում՝ նախավերջին տողի վրայ, նշուած է Ժորժի դստեր՝ Լոլայի անունը:

Ազդինը ժամանում է հանդիպման վայր: Ժորժը ոտքի է կանգնում՝ փոքր-ինչ լարուած ու ջղաձգուած: Նոյն վիճակում է նաեւ Ազդինը, ով աւելի ուշ պիտի խոստովանէր, որ այս քայլը կատարելու համար Ժորժն իր մէջ աւելի մեծ քաջութիւն ունեցաւ, քան ինքը: «Ես արդէն իսկ ամէն ինչ կորցրել էի», - ասում է Ազդինը: «Ես պատմութեան հակառակ կողմում էի յայտնուել, - շարունակում է նա, - իսկ Ժորժը՝ ընդունելով ինձ հետ հանդիպելու խնդրանքը, շատ աւելին կարող էր կորցնել: Նա հանրային ճանաչում ունեցող մարդ է, ահաբեկչութեան զոհերի ընտանիքների շահերը պաշտպանող միաւորման նախագահ, ելոյթ է ունենում ռատիոյի եւ հեռատեսիլի եթերով եւ, ի՞նչ կը մտածեն Ժորժի մասին, երբ իմանան, որ հանդիպում է ունեցել ահաբեկիչներից մէկի հօր հետ»: Ժորժ Սալինը նոյնպէս մտածել էր այս հարցի շուրջ եւ, ի հարկէ, խորհրդակցել իր մերձաւոր շրջապատի հետ՝ մինչ հանդիպման առաջարկն ընդունելը: Այս միտքը թերեւս դրական արձագանք է գտնում, սակայն, իրականում, դէպքերի ընթացքը բոլորովին այլ էր: Ժորժը, շատ յաճախ, ստիպուած էր մեկնաբանել իր կատարած քայլը, որպէսզի կարողանար համոզել մարդկանց: Երբեմն էլ հրաժարւում էր բացատրութիւններ տալ նրանց, ովքեր չէին ուզում ոչինչ հասկանալ: Այնուամենայնիւ, ելնելով իրավիճակից, նա չի պարտադրում իր կարծիքը՝ քաջ գիտակցելով, որ վէրքերը դեռ շատ թարմ են ու ցաւոտ եւ, որ իւրաքանչիւրն իր սեփական ճանապարհը պէտք է անցնի հոգեպէս վերածնուելու համար: Ժորժի եւ Ազդինի ճանապարհն անցնում է Բաստիլ սրճարանով:
2017 թուականի փետրուարեան այդ առաւօտ Ազդինը հաշտութեան ձեռք մեկնեց Ժորժին: Միմեանց ձեռք սեղմելուց եւ ներկայանալուց յետոյ՝ զրոյցը, որ սկզբում կաշկանդուած էր, շատ շուտով աւելի հանդարտ ընթացք է ստանում: «Ազդինը ազնիւ եւ բարի մարդ է», - ասում է Ժորժը:
Նրանք զրուցում են իրենց կեանքի, ընտանիքների եւ, ի հարկէ, Լոլայի ու Սամիի մասին, նոյնիսկ, եթէ այս խօսակցութիւնը չափազանց մեծ ցաւ է պատճառում երկուսին էլ: «Սա էր իմ բուժամիջոցը», - ասում է Ազդինը: «Ահաբեկչական գործողութիւններից յետոյ մեզ առաջարկեցին օգտուել հոգեբանի ծառայութիւններից, սակայն, ես հրաժարուեցի, քանի որ պէտք է ինքս ուղիներ որոնէի այս ողբերգութիւնը յաղթահարելու համար»: Ժորժի հետ հանդիպումը նրան թոյլ տուեց փակել օղակը:

Սուրճի սեղանի շուրջ տեղի ունեցող բազմաթիւ հանդիպումներից մէկի ժամանակ
Սուրճի սեղանի շուրջ տեղի ունեցող բազմաթիւ հանդիպումներից մէկի ժամանակ

Ժորժը եւ Ազդինը սկսում են յաճախակի հանդիպել եւ, նրանց յարաբերութիւնները դառնում են բարեկամական: Ամէն անգամ հանդիպում էին որեւէ սրճարանում կամ ռեստորանում, բայց ոչ երբեք նրանցից մէկի կամ միւսի տանը՝ պահպանելով որոշակի հեռաւորութիւն:
Հանդիպումների ընթացքում նրանք եկան այն եզրակացութեան, որ իրենց համատեղ ու արտասովոր ճանապարհը կարող է ուրիշների համար դառնալ ուղերձ: Որքան շատ են միասին ժամանակ անցկացնում, որքան շատ են զրուցում՝ այնքան աւելի են գիտակցում, որ այս երկխօսութիւնը՝ իրենց երկխօսութիւնը, մեծ ուժ ունի: Այն օգնում է յաղթահարել ատելութեան զգացումը, վրէժի ծարաւը, միմեանց չհասկանալը, եւ, այն ամէնը՝ ինչը, ի վերջոյ, ստիպում է հասարակութեանը պառակտուել: Միասին, նրանք յղում են ուղերձ, որը լիովին հակադրւում է ահաբեկիչների տարածած սարսափին: «Երկխօսութեան միջոցով ամէն բան հնարաւոր է»: Եւ, որպէսզի այս ուղերձը դուրս գայ նրանց բազմաթիւ հանդիպումների շրջանակից՝ Ժորժը եւ Ազդինը որոշում են գիրք գրել իրենց պատմութեան, զրոյցների, հաշտութեան եւ տարաձայնութիւնների մասին: Անշուշտ, կան տարակարծութիւններ, սակայն, դրանք այլեւս չեն կարող պառակտման պատճառ դառնալ, եւ, թէեւ յաղթահարուած չեն՝ հաւանաբար երբեք էլ չեն լինի, սակայն հասկացուած եւ ընդունուած են:
Նրանք իրենց գրքի համար ընտրեցին հետեւեալ վերտառութիւնը. «Մեզ մնում են միայն խօսքերը»:

Ժորժ ՍԱԼԻՆ Ազդին ԱՄԻՄՈՒՐ
«Մեզ մնում են միայն խօսքերը»
Հանդուրժողականութեան եւ տոկունութեան օրինակ
Ռոպէր Լաֆֆոն

կենդրոնում Ազդին Ամիմուրի եւ Ժորժ Սալինի համահեղինակած գրքի կազմն է
կենդրոնում Ազդին Ամիմուրի եւ Ժորժ Սալինի համահեղինակած գրքի կազմն է

Թարգմանեց՝ Հրանուշ Սարգսեանը
 

19/02/2020, 08:31