Որոնել

Vatican News
Կիրակնօրեայ Աւետարանը Կիրակնօրեայ Աւետարանը 

Կիրակի 3 Նոյեմբեր 2019 - 8-րդ Կիրակի Սուրբ Խաչին

Ո՞վ է Յիսուսի ընտանիքը (Ղուկաս 8, 17-21)

Յիսուս իր ծննդավայրին մէջն է եւ ահա դէպի իրեն կու գան իր մայրը, Մարիամ եւ իր մօտիկ ազգականները. սակայն Յիսուս զարմանալի հարցում մը կ՛ուղղէ շուրջը գտնուող ժղովուրդին. Ո՞վ է իմ հայրս, մայրս, քոյրս կամ եղբայրս։ Արդեօ՞ք Յիսուս, այս խօսքն ըսելով, երկրորդական կարգի կը դասէ ընտանեկան ու ազգականական յարաբերութիւնները: Իրականութիւնը այդ չէ. Յիսուս կ'ուզէ հասկցնել թէ բոլոր անոնք որոնք իրեն կը հետեւին արժանի են մաս կազմելու իր ընտանիքի անդամներուն:

Ունկնդրէ խորհրդածութիւնը

            Ճիշտ է որ Յիսուսի համար, առաջնակարգ սէրը եւ յարգանքը կ՛երթայ Աստուծոյ, ինչպէս որ կը հրամայէ առաջին պատուիրանը, սակայն կարելի է ըսել թէ իր բոլոր ջանքը եւ քարոզութիւնը կը գործածէ բացատրտելու, զարգացնելու եւ աճեցնելու համար ընկերոջ սէրը – զոր կը դասէ համահաւասար առաջին պատուիրանին` Աստուծոյ սիրոյն – եւ երբ կը խօսի ընկերոջ մասին, կ՛ուզէ հասկնալ ոչ միայն մարդու մը ընտանիքը, ազգականները, բարեկամները, այլ` իսկապէս բոլոր իր շուրջ գտնուող անձերը, առանց խտրութեան։

            Ուստի կրնանք եզրակացնել թէ Յիսուս չ՛ուզեր որ մէկը իր ընտանիքին սէրը գերադասէ Աստուծոյ սիրոյն եւ նաեւ ընկերոջ սիրոյն. Ընտանիքի սէրը մաս մըն է միայն ընկերսիրութեան եւ ըստ այնմ, Յիսուս կը պատգամէ թէ իր հարազատ ընտանիքը չի կազմուիր միայն իր մօրմէն, եղբայրներէն ու քոյրերէն, այլ` բոլոր անոնցմէ որոնք մտիկ կ՛ընեն իր խօսքին եւ զայն կը գործադրեն. Մէկ խօսքով` իր ընտանիքը այս կերպով կ՛ընդլայնուի եւ կը դառնայ հոգեւոր նոր ընտանիք մը։

            Արդ հիմա հարց տանք մենք մեզի, Ինչպէ՞ս կրնանք մենք եւս մաս կազմել Յիսուսի այս հոգեւոր ընտանիքին. Անշուշտ մենք քրիստոնեաներս, մկրտութեամբ մաս կը կազմենք Քրիստոնեայ մեծ ընտանիքին, զանազան խորհուրդները ստանալով` այդ ընտանիքի անդամներէն կը սեպուինք, սակայն այս բոլորը կը մնայ տեսական եթէ գործնականօրէն չի հետեւինք իր ուսուցումին եւ ապրինք այնպիսի կեանք մը որու ընթացքին անտեսենք Յիսուսի սորվեցուցածը մեզի:

            Արդ, ի՞նչ է գլխաւոր ուսուցումը Յիսուսի եթէ ոչ սէրը ընկերոջ հանդէպ։

            Ուստի եթէ միայն մտիկ ընենք Քրիստոսի պատգամին ու իր խօսքերուն եւ չգործադրենք զանոնք, դուրս կը մնանք Յիսուսի ընտանիքէն. Եթէ կ՛ուզենք մաս կազմել այդ ընտանիքին, անպայմանօրէն գործադրելու ենք հետեւեալ կէտերը.

            Ա. Սիրել մեր ընկերը մեր անձին պէս, այսինքն հաւասար սէր ու գուրգուրանք ցոյց տալ մեր շուրջ գտնուող բոլոր անձերուն, իբրեւ թէ անոնք ըլլային մեր հարազատ-ները, մեր հայրը, մայրը, քոյրը կամ եղբայրը։ Սիրէ ընկերդ քու անձիդ պէս:

            Բ. Այդ սէրը ըլլայ ամբողջական, այսինքն պատրաստ ըլլանք նոյնիսկ մեր անձը նուիրելու կամ զոհաբերելու մեր ընկերոջ համար. Յիսուս ըսաւ. Սիրեցէք զիրար ինչպէս ես ձեզ սիրեցի. Եւ ինք` իր կեանքը զոհեց մեզի համար։

            Գ. Վերջապէս այդ սէրը տարածուելու է նոյնիսկ անոնց որոնք մեզի թշնամի են, կամ մեզի հակառակ կը գործեն, անոնց որ մեզի հետ չեն բաժներ մեր կրօնքը, մեր բարոյական սկզբունքները եւ կամ մեր համոզումները, անոնք նոյնիսկ որ կը խորհին թէ ինչպէս կրնան մեզի չարիք հասցնել։ Սիրեցէք նոյնիսկ անոնք որ ձեզ կ՛ատեն:

             Մէկ խօսքով` զօդը որ կը կապէ Յիսուսի նոր ու հոգեւոր ընտանիքի բոլոր անդամները իրարու` սէրն է, եղբայրսիրութիւնը մինչեւ անձնազոհութիւն. Ամէն։

Հայր Յովսէփ Քէլէկեան

03/11/2019, 10:33