Пошук

Vatican News
Ілюстрацыйнае фота Ілюстрацыйнае фота  (©Pixel-Shot - stock.adobe.com) Калонка рэдактара

Клапаціцца пра хворых, каб зразумець, што такое любоў

Чалавека трэба атуляць клопатам і любоўю да апошняга моманту яго жыцця. Так можна падсумаваць навучанне Касцёла пра жыццё на тэрмінальнай стадыі, - заўважыў галоўны рэдактар ватыканскіх СМІ.

“Невылечны” не з’яўляецца сінонімам “пакінутага без лячэння” – гэта ключ для разумення ліста “Samaritanus bonus” Кангрэгацыі Веравучэння, прысвечанага клопату пра чалавека ў крытычнай і тэрмінальнай стадыі жыцця, - падкрэсліў Андрэа Тарніелі ў сваёй аўтарскай калонцы на партале Vatican News.

У свеце існуе разгубленасць адносна шырокараспаўсюджаных адносін да чалавечага жыцця, а публічныя дэбаты на гэтую тэму часта абумоўлены асобнымі выпадкамі.

Дакумент жа выразна кажа пра тое, што “непарушная каштоўнасць жыцця – гэта асноватворная праўда прыроднага маральнага закону і важны фундамент прававога парадку”, таму “не можна вырашыць здзейсніць непасрэдны замах на жыццё чалавека, нават калі ён аб гэтым просіць”.

Ліст “Samaritanus bonus” не ўносіць нешта кардынальна новае: Настаўніцкі Інстытут Касцёла, неаднаразова выказваў сваё “не” усім формам эўтаназіі і медыкаментознага суіцыду, а таксама тлумачыў, што харчаванне і гідратацыя – жыццёва важная падтрымка, якой трэба забяспечыць хворых. Касцёл таксама ўжо выказваўся пра так званую “празмерную тэрапеўтычную настойлівасць”, бо з набліжэннем смерці, якой немагчыма пазбегнуць, “дазваляецца прыняць рашэнне аб адмаўленні ад лячэння, вынікам якога быў бы выключна нестабільны і поўны болю працяг жыцця”.

Новым у Дакуменце з’яўляюцца душпастырскія рэкамендацыі па суправаджэнні хворых, якія знаходзяцца на апошнім этапе свайго жыцця: абавязак клопату пра гэтых людзей ніколі не можа зводзіцца выключна да медыцынскай дапамогі: патрэбныя любоў, прысутнасць, адпаведнае і прапарцыянальнае лячэнне і духоўная падтрымка. Важнай тут з’яўляецца сям’я, якая “патрабуе дапамогі і адпаведных сродкаў” ад дзяржавы.

Францішак нагадвае нам, што сям’я заўсёды была самым блізкім “шпіталем”, паколькі сапраўдны шпіталь у многіх частках свету застаецца прывілеем для нямногіх, - зазначыў Тарніелі.

“Samaritanus bonus” нагадвае нам пра драму шматлікіх людзей, гісторыі якіх дыскутуюцца ў СМІ, дапамагае нам паглядзець на сведчанні тых, хто пакутуе, і тых, хто пра іх клапоціцца, на шматлікія сведчанні любові, самаахвярнасці, прысвячэння сябе невылечна хворым ці людзям з працяглай адсутнасцю свядомасці, якія атрымліваюць дапамогу ад маці ці таты, дзяцей ці ўнукаў. Гаворка ідзе пра штодзённы досвед, які перажываецца ў цішыні, часта з пераадоленнем тысяч цяжкасцей.

Тарніелі прывёў расповед кардынала Анджэла Сколы пра яго сустрэчу з мужчынам, у якога памёр сын-інвалід. Гэты чалавек на працягу трыццаці гадоў даглядаў за сваім дзіцём, пакідаючы яго толькі адзін раз у тыдзень: раніцай у нядзелю, каб схадзіць на св. Імшу. “Бог узнагародзіць цябе”, - прамармытаў я разгублена, прызнаўся іерарх. А мужчына адказаў мне з шчырай усмешкай: “Я ўжо атрымаў ад Пана ўсё, бо Ён дазволіў мне зразумець, што значыць любіць”.
 

24 верасня 2020, 13:21