Cerca

Vatican News
Shën Filip Neri, Carlo Dolci Shën Filip Neri  (© MET)

Më 26 maj kalendari kishtar përkujton Shën Filip Nerin

Disa thonë se Hyji është orëndreqës... Ose ndoshta-ndoshta është arpunues e njerëzit s’janë tjetër, veçse gurët e çmuar me të cilët stolis veprën e tij të krijimit. Kur punon një diamant, e bën të vezullojë me gjithë shkëlqimin e vet. Filip Neri është një nga këto diamante.

R.SH. - Vatikan

Duke shfletuar kalendarin më 26 maj Kisha përkujton Shën Filip Nerin, meshtar. Shën Filip Neri lindi në Firence më 21 korrik të vitit 1515, ndërsa vdiq më 26 maj të vitit 1595 në Romë në moshën 80 vjeçare. 

“Pipo i mirë”- kështu e quanin fëmijët e Romës së vjetër Shën Filip Nerin, përkujtuar sot nga Kisha katolike. Shenjti, i lindur në Firence, por bir në shpirt i Romës, jetoi në vitet 1500, duke ia kushtuar gjithë vetveten të rinjve nevojtarë, për të cilët krijoi oratoret e themeloi, në vitin 1575, Kongregatën e Vëllezërve të Oratorit.

Disa thonë se Hyji është orëndreqës... Ose ndoshta-ndoshta është arpunues e njerëzit s’janë tjetër, veçse gurët e çmuar me të cilët stolis veprën e tij të krijimit. Kur punon një diamant, e bën të vezullojë me gjithë shkëlqimin e vet. Filip Neri është një nga këto diamante. 

Filipi ishte meshtar e ajo që dëshmon në historinë e Kishës, është pikërisht jeta meshtarake, e jetuar në lidhje të ngushtë me Ungjillin deri në atë masë sa t’i linte pa mend bashkëkohësit e ta shtynte ndokënd të shkruante për të: “Ia ndërroi faqen Romës”. Dëshmoi, kështu, madhështinë e meshtarit katolik.

Gjithçka nisi në vitin 1544, pranë Romës, në errësirën e katakombeve, varreza të nëndheshme, ku të krishterët e parë varrosnin të vdekurit e tyre. Kur ishte duke vizituar katakombet, Zoti i dha një hir të posaçëm, një lloj dhuntie: mund të depërtonte në zemrat më të gurta, ku nuk ishte aspak e lehtë të hyje. Për të mos e dredhur më shumë fjalën, ishte në gjendje t’i njihte hallet e dhimbjet e njerëzve, para se t’ia rrëfenin. Kur takonte ndonjë të ri – e Filipi shkonte për t’i kërkuar në vendet më famëkeqe të Romës - e kuptonte menjëherë se diçka nuk shkonte. E i mjaftonte të thoshte një fjalë të vetme, që i riu ta merrte me mend se Filipi tashmë dinte gjithçka. Atëherë nuk mund të mos e zbrazte menjëherë ç’ kishte në zemër, për t’u ndjerë sakaq më mirë, më i lirë më i fortë.

Shumë nga ata që mblidhen rreth Filipit janë djem të lënë në duart e fatit. Disa prej tyre flenë në Kishë, mbi banka e deri në varret e familjeve të mëdha romake. Formojnë një grup, një grigjë, e Filipi bëhet bariu i tyre…. Flet me ta, lutet, këndon, organizon shëtitje e lojëra. Me këtë grup bashkohen edhe muzikantë e poetë.

Në vitin 1575 papa i dhuron Kishën e Shën Jeronimit, ku Filipi ndërton një sallë. E quan oratorio, fjalë me shumë kuptime. Kuptimi i parë: sallë lutjesh. Aty organizohen oratoriot e para në historinë e muzikës. E ky është edhe kuptimi i dytë i fjalës: oratorio quhen edhe koncertet e koreve me zëra të bardhë, solist e orkestër. Së treti, kështu quhet edhe shoqata e të rriturve dhe e priftërinjve, e themeluar nga Filipi, për të ndihmuar të rinjtë. 

Një ditë, njëri nga djelmoshat shkon te Filipi, i cili sapo ka kryer kremtimin e Meshës: “Kam parë diçka të çuditshme, më beso…. Pashë me sytë e mi këmbët tua duke u shkëputur nga toka … duke u ngritur lart ngadalë-ngadalë !”.
“Nuk mund të mos ngrihem!”, përgjigjet prifti, duke qeshur me lot. Filipi merr shpesh hire të jashtëzakonshme e i kërkon Hyjit të mos i japë tepër: “Mjaftojnë këto që më ke dhuruar, o Zot, m’i ruaj këto që kam, sepse asnjë i vdekshëm nuk mund ta përballojë një gëzim kaq të madh!”.

Por Arpunuesi hyjnor, specialist i paarritshëm në skalitjen e diamantit, e ruan me kujdes të madh këtë stoli të njerëzimit dhe e bën të vezullojë çdo ditë më shumë. Filip Neri vdiq në vitin 1595 dhe të gjithë nisën ta quajnë Shenjt. Vetëm pak vjet më vonë iu njoh edhe zyrtarisht ky titull, që ia kishte dhënë menjëherë populli i Zotit.

Shën Filipi është “profet i gëzimit”. Kështu e quajti Papa Shen Gjon Pali II. Ç’do të thotë? Do të thotë ‘ai që, në emër të Zotit, flet për gëzim, ai që, në emër të Zotit, mëson ç’është gëzimi’. Gëzimi, që dëshmoi Shën Filipi, është pikërisht ai, për të cilin flet Jezusi në Ungjill, kur thotë: “Po ju jap gëzimin tim! Po ju lë gëzimin tim”. E ky gëzim s’është tjetër, veçse miqësia me Jezusin, është fryt i kësaj miqësie!. 

26 maj 2019, 15:34