Versioni Beta

Cerca

Vatican News
15 agosto assunzione Maria al cielo, Madonna Assunta 15 agosto assunzione Maria al cielo, Madonna Assunta  

Të Ngjiturit të Zojës në Qiell na fton të ndjekim udhën e Zotit

Virgjëra Mari na siguron se Hyji fitoi, se vdekja u mund përgjithmonë. Këtë thekson liturgjia e Fjalës së Zotit në Meshën, që kremtohet në solemnitetin e ‘Të Ngjiturit të së Lumes Mari në Qiell’.

R.SH. - Vatikan

Virgjëra Mari është ylli, që na prin drejt Birit të saj Jezusit, dielli që lindi përmbi errësirën e historisë e na jep shpresën për të cilën kemi nevojë. E siç e dimë nga përvoja e përditshme, e gjithë jeta është luftë ndërmjet dragoit e gruas, ndërmjet së mirës e së keqes.

Virgjëra Mari na siguron se Hyji fitoi, se vdekja u mund përgjithmonë. Këtë thekson liturgjia e Fjalës së Zotit në Meshën, që kremtohet në solemnitetin e ‘Të Ngjiturit të së Lumes Mari në Qiell’.

Ungjilli i kësaj së kremte, na propozon ‘Magnificat’ - Himnin e Madhërimit dhe nxitimin e Virgjërës Mari tek Elizabeta, duke na shpjeguar se e gjithë jeta duhet të jetë një ky nxitim i shenjtë, me vetëdijen se Zoti zë e duhet të zë gjithnjë vendin e parë në jetën e çdo njeriu e se asgjë tjetër nuk duhet të na bëjë të nxitojmë në rrugët e jetës.

Liturgjia e Fjalës së Zotit e kësaj feste, përqendrohet kryesisht tek solemniteti i ‘Të Ngjiturit të Zojës në Qiell’, që kurorëzon ciklin e kremtimeve të mëdha liturgjike, në të cilat kundrojmë rolin e Virgjërës Mari në historinë e shëlbimit.

Zënia pa mëkat, Lajmërimi, Amësia Hyjnore e të Ngjiturit në Qiell janë etapat kryesore, të lidhura ngushtë ndërmjet tyre, me të cilat Kisha larton e këndon fatin e lum të Nënës së Zotit. E në këtë fat mund të lexojmë edhe historinë tonë personale e atë të mbarë njerëzimit.

Misteri i të Zënit pa mëkat të Marisë, të kujton faqen e parë të jetës njerëzore, duke na treguar se, në planin hyjnor të krijimit, njeriu duhet të kishte pastërtinë e bukurinë e Zojës së Papërlyer. Ky plan, i rrezikuar, por jo i rrënuar nga mëkati, përmes mishërimit të Birit të Zotit, Jezu Krishtit u realizua plotësisht në Marinë, gjë që i krijoi përsëri njeriut mundësinë për ta pranuar lirisht në fe.

Së fundi, në të ngjiturit e Marisë në qiell kundrojmë cakun ku duhet të arrijmë në mbarim të shtegtimit tonë mbi tokë, duke ndjekurKrishtin e duke iu bindur fjalës së tij.

Më tej faqja ungjillore e festës nga Shën Luka, na përshkruan sesi Maria u nis me nxitim në krahinën malore, për të vizituar Elizabetën. Me shtegtimin e saj plot bindje na tregon se duhet të përshkojmë ngutshëm një udhë të re në jetën sonë, duke e lënë vetën plotësisht në dorën e Zotit.

Shën Ambrozin, duke komentuar nxitimin e Marisë, pohon: “Hiri i Shpirtit Shenjt nuk pranon ngadalësi. Jeta e Zojës udhëhiqet nga një Tjetër, modelohet nga Shpirti Shenjt, përshkohet nga ngjarje e takime, si ai me Elizabetën por, mbi të gjitha, nga lidhja krejtësisht e posaçme me Birin e saj, Jezus.

Është shtegtim në të cilin Maria shikon në të gjitha ngjarjet e jetës planin e thellë e të mistershëm të Hyjit Atë për shpëtimin e botës”.

Në sa e ndjek Jezusin nga Betlehemi në Egjipt, në jetën e mënjanuar e në atë publike, deri tek këmbët e Kryqit, Maria jeton ngjitjen e saj të vazhdueshme drejt Hyjit me frymën e Magnificat (himnin e Madhërimit), duke u bashkuar plotësisht, edhe në çastin e vuajtjes, me planin e dashurisë së Zotit, aq sa të bëhet paradigmë për fenë e Kishës. 

Më tej,liturgjia e Fjalës së Zotit e kësaj feste na kujton se jeta e çdonjeriu ka një cak të mirëpërcaktuar: Ngjitja e Zojës në qiell na kujton se jeta e Marisë, ashtu si jeta e çdo të krishteri, është shtegtim pas Krishtit, që ka një cak tejet të përcaktuar, një ardhmëri të qartë: fitoren përfundimtare mbi mëkatin e mbi vdekjen dhe bashkimin e plotë me Hyjin. Por ndërsa ne nuk jemi të bashkuar ende përsosurisht me Krishtin, Virgjëra Mari hyri plotësisht në bashkim me Hyjin, me Birin e vet.

Jeta e njeriut mbi tokë - pohojnë leximet biblike të kësaj feste –është shtegtim që vijon në frymën e tensionit të luftës ndërmjet dragoit e gruas, ndërmjet së mirës e së keqes.

Është si udhëtim në një det shpesh herë tepër të trazuar: Maria është ylli, që na prin drejt Birit të saj Jezusit, diell që lindi përmbi errësirën e historisë, për të na dhënë shpresën se do të fitojmë, se nuk do t’i nënshtrohemi përgjithnjë së keqes e mëkatit, në pritje tëqiellit të ri e tokës së re.

Nëna e Hyjit, Gruaja që tha “Po”!

Mari, grua që gjegje ‘Po”,

“Po”-në e gjithë besnikërive,

Përgjigje e thirrjes së dashurisë,

E ftesës së Fjalës.

Në fshehtësinë e strehës sate

Në lutjen tënde të heshturm

Nga lart një zë

Përshëndet, kumton, shpjegon:

Amen – është gjegjja.

Premtimi i lashtë

Përmbushet plotësisht.

Kjo ‘Po’ e jotja

Besëlidhjen përtërin,

E përmbi tokë

Bulon dashuria.

E lumja ti

Grua e zemrës së Zotit,

Që ke njerëzimin në shpirt,

Të lum do të jemi edhe ne,

Për tëndin

E tonin “Amen”

Së fundi, me Shën Bernardin, këngëtarin mistik të Marisë, jemi të ftuar si besimtarë t’i drejtohen Nënës së Zotit me fjalët: “Të lutemi, o e Lume, për hirin që gjete, për privilegjet që meritove, për Mëshirën që linde!

Na e nxirr hirin që Ai, i cili nëpër ty u denjua të merrte pjesë në mjerimin e në gjymtimin tonë, falë lutjes sate, të na bëjë pjesëmarrës në lumninë e tij të amshuar, Jezu Krishti, Biri yt, Zoti ynë, i cili është mbi gjithçka, Hyj i bekuar në shekuj të shekujve. Amen!

15 gusht 2018, 07:05