Cerca

Vatican News
Ադամի ստեղծագործութիւնը Ադամի ստեղծագործութիւնը 

Հայ եկեղեցին եւ Հայ երիտասարդը դէմ առ դէմ. սէրը՝ գործի Հագուստով:

Թէպէտ լսուած խօսք մը կայ, որ կ՛ըսէ. «Քու նախասիրած կերակուրը կեր, սակայն ուրիշին ճաշակով հագուիր»:

Բոլոր կենդանիներուն մարմինները պաշտպանուած են. ոմանք մուշտակով, ուրիշներ բուրդով, ոմանք ալ հաստ մաշկով կամ մազով, բայց մարդկային մարմինը՝ մերկ է, փափուկ մորթով միայն ծածկած ըլլալով ներքին գործարանները:
Մեր նախածնողներուն մեղանչումէն ետք, Աստուած անոնց համար կաշիէ հանդերձներ շինեց եւ հագցուց (Ծն 3.21), ծածկելու համար անոնց մերկութիւնը:
Պաշտօնական համազգեստները, կամ որեւէ հաստատութեան համար կարուած տարազները իրենց ներդաշնակութեամբ հիացում կը պատճառեն դիտողներուն:
Կան պատշաճ հագուստները եւ անպատշաճ հագուստները , անոնք իրենց մասնաւոր հագնողները ունին: Ամբողջութեամբ թողուած է սեփական ճաշակի:
Մարդոց գործածած հագուստներուն մէջ մեծ տարբերութիւններ կան: Տարբեր արհեստներ եւս ունին իրենց յատուկ զգեստները: «Գործի» այս հագուստներուն մէջ կան աստիճանաւորումներ, որոնք դարձեալ մեծ նշանակութիւն ունին: Օրինակ, ծառայական կեանքի զգեստները՝ հոգեւորականներու սքեմը, բժիշկներու սպիտակ վերնաշապիկը, ոստիկանին համազգեստը եւ այլ ծառայական մակարդակի զգեստներ խորհրդանշական իմաստներ ունին նաեւ:
Մարդիկ միայն իրենց մարմինը ծածկող հագուստներ չեն հագնիր, այլ նաեւ բարոյական զգեստներ, որոնք կը պաշտպանեն մարդու ինքնութիւնը ու նաեւ կը կերտեն իսկական մարդը:
Առաքինութիւնները իրենք մէկական զգեստներ են, զորս Աստուած կարած է եւ իր Սուրբ Հոգւոյն միջոցաւ հագցուցած ընտրեալ մարդոց:
«Մերկութեան» վիճակէն մարդիկ դուրս կու գան երկու ձեւով.
ա) Իրենց սեփական գիտակցութիւնը ուշքի հրաւիրելով, իսկ՝
բ) Իրենց վրայ խղճացող բարեմիտ մարդոց հանդիպելով:
Երկու պարագային ալ բախտաւոր պէտք է համարենք տուեալ անձերը, որոնք վերջապէս կը յաջողին իրենց «մերկութիւնը» ծածկել: Առաքինութիւններու ցուցակը գլխաւորող սէրը, վերացական գաղափար ըլլալով հանդերձ, գործունէութիւն մը ցոյց կու տայ: Սիրողը կը տագնապի, կը տառապի անքնութեամբ, կը տքնի օրուան ընթացքին, մինչեւ որ իր նպատակին հասնի:
Սիրոյ առաքինութեան այս գործունութիւնը երբ սեփական նպատակներու իրագործման համար չէ, այլ ուրիշին բարօրութեան համար կը կատարուի, սէրը կը զգենու «գործի հագուստ» մը, որ ծառայութիւնն է:
Ծառայասէր մարդը բոլորին կողմէ կը սիրուի:
Ծառայասիրութեան մէջ կայ նուիրում, զոհաբերութիւն, ընկերասիրութիւն եւ այն բոլոր անանձնական առաքինութիւնները, որոնց համար երկնային վարձատրութեան յոյսը կը բորբոքի մարդկային բարեպաշտ հոգիին մէջ:
Սիրոյ «գործի զգեստը» ամէն մարդու վրայ չ՛ըլլար:
Թէեւ առաձգականութիւն ունի այս «զգեստը», սակայն միայն յօժարակամ հագնողին կը վայելէ: Ծառայութիւն մատուցելը, ամէնէն պարզ ծառայութենէն մինչեւ դժուարագոյնը, մարդ անհատէն կը պահանջէ համբերատարութիւն ու մանաւանդ զոհաբերութեան ոգի:
Սիրոյ «գործի հագուստը» այնքան գրաւիչ է եւ դրական իմաստով «ցանկայարոյց», որ ընտրեալ մարդիկ կեանքի բոլոր դժուարութիւնները առանց նկատի ունենալու իրենց ուսերուն կ՛առնեն զայն եւ կը նետուին ծառայութեան ահեղավազ յորձանուտին մէջ…։

 


 

21/11/2018, 08:19